شبی حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) از مسجد بیرون می رفت و فضا به واسطه مهتاب روشن بود.جماعتی پشت سر آن حضرت همراهشان می آمدند ، به آنها نگریست و فرمود : شما کیستید ؟ گفتند ما شیعه ی تو هستیم ، حضرت نظری به صورتهایشان انداخت و فرمود پس چرا در شما نشانه شیعه نمی بینم ؟ گفتند یا امیرالمؤمنین ! علامت شیعه چست ؟ فرمود از زیادتی بیداری شب زرد رویانند ، چشمانشان ضعیف شده و آب از انها خارج می گردد (به واسطه زیادتی گریه) ، بواسطه ایستادن به عبادت پشت ایشان خمیده شده و شکمهایشان به واسطه روزه به عقب چسبیده و از زیادتی دعا لبهای آنها خشکیده .
برای مزید اطلاع به سه روایت اکتفا می شود :
1- جابر از حضرت امام باقر(ع) نقل می کند که فرمود : آیا کفایت می کند کسی خود را به تشیع نسبت می دهد به اینکه بگوید دوست اهل بیت هستم ، فرمودند : به خدا قسم شیعه ما کسی نیست مگر کسی که از خدا بترسد و امرش را اطاعت نماید .
2- حضرت امام صادق (ع) به مفضل بن عمر فرمود : اگر می خواهی اصحاب مرا بشناسی به کسی بنگر که از گناهان ، زیاد پرهیز می کند و از آفریدگار خود می ترسد و ثوابش را امیدوار است ، پس ایشان اصحاب منند .
3- حضرت امام صادق (ع) می فرماید : از ما نیست و کرامتی نزد ما ندارد کسی که در شهر یکصد هزار نفری باشد و در آن شهر (از غیر شیعه) از او با ورع تر(پرهیزگار و خویشتن دار تر) باشد . یعنی شیعه اهل بیت باید از همه در ایمان و عمل و تقوی و ورع بهتر باشد .چنان که خدای تعالی از ایشان تعبیر به خیرالبریّه می فرماید در آنجا که می فرماید : کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح نمودند پس ایشان بهترین خلق اند .
و از رسول خدا (ص) مرویست که خیرالبریّه شیعیان علی (ع) هستند . بدین مضمون که : «یا علی خیرالبریّه تو و شیعیانت هستید ، تو و شیعیانت در روز قیامت می آئید در حالی که به آنچه خدای تعالی به شما داده است راضی هستید و پسندیده شده ی خداوندید.»
برگرفته از کتاب گناهان کبیره ، شهید آیت الله دستغیب (ره)
********************************************
********************************************
بعد از خوندن این مطلب اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود :
توبه بر لب ، سبحه بر کف ، دل پر از شوق گناه
معصــیت را خنـــده می آیـــــد ز استغفـــار مـــا
ادامه مطلب
