******************************************

******************************************

پندی دیگر از کتاب «صد کلمه در معرفت نفس» از حضرت علامه حسن زاده آملی :

-         آن که خود را زرع و زارع و مزرعه و بذر خود شناخت بیش از هر چیز به کشت و کشتزارش پرداخت.

-         آن که کشتزارش را وجین نکند ، از گیاه هرزه آزار بیند .

-         آن که خود را دوست دارد ، دیگر آفریده ها را دوست دارد که همه برای او در کارند .

-         آن که خود را ابدی شناخت ، فکر ابد می کند .

-         آن که در انسان تمام و ناتمام اندیشد ، دریابد که :

بود مرد تمامی آنکه از تنها نشد تنها

به تنهایی بود تنهـا و با تنها بود تنهـا

******************************************

******************************************

کجایی ای آرزوی تاریخی بشر ...

ادامه مطلب

چه زود می گذرد و چه دیر بیدار می شوم !!! اصلآ ، بیدار شده ام ؟ تا چشمی به هم زدم ، دیدم رجب که آمد ، چه زود رفت و چه فرصت ها بود و چه رخصت ها نبود!!! چه سرما و یخبندان سنگینی در این تابستان گرم احاطه ام کرد ، پیله ای یخی که تا از آن بیرون می آیم می بینم که شعبان هم در گذر است و باز هم این تنهای از قافله جا مانده  ، مانده است و آهی جهنم سوز و ...

باز هم این ای کاش ها!!!

رجب ...

 شعبان ...

چه دیر آمدند و چه زود رفتند!!!  چه بودم ، چه هستم از آن رمضان ، تا این رمضان ؟ 

چه بی منت مرا از میهمانان بزم خود می دانی و چه کریمانه از رمضان کریم برایم می خوانی !

چقدر گنهکارم .... وای !!!

چقدر دیر شد ، هنوز آماده ی میهمانی ات نشده ام !!!

 کجاست آن لباس تقوا ؟  کو عطر ایمان ؟  زلف پریشان اخلاص باید شانه ای بخورد !

 نگاه کن .... آیینه ی دل چه غبار آلود است !!! دستی که بر آیینه می کشم و گردی که از آن بلند می کنم، چه می بینم ؟ وای ... این منم؟ پروردگارا ... چگونه با این احوال در بزم تو حاضر شوم ؟ انگار که مدتهاست کسی در این خانه نبود و شاید به خوابی عمیق فرو رفته بود .

چه زود می گذرد و چه دیر بیدار می شوم ...

استغفر الله و ربی و اتوب الیه!

باید گردگیری کنم ، نه... خانه تکانی !!!

فرصتی نمانده، عجله کن ...

ادامه مطلب